صدف ساحل بیروت مال من   آبی شرجی کارون مال تو

من از اهالي حلبم ليك زر شوم    گر كاروان دل كند عزم  دمشق تو

این روزها که می گذرد

بی خود و بی جهت

بالا و پایینم نکن

سبک و سنگینم نکن

خوشحال و غمگینم نکن

همچون و همچینم نکن

فرهاد هم گر میکنی

لطفا تو شیرینم نکن...

با اینکه اینقدر بزرگی ولی اصلا جای خالیت احساس نمی شه

                                                                                    وربال

ما با هیچ چیز از تو عقب نمی مانیم.

ما با هیچ کس از تو جلو نمی زنیم.

ما با توییم...

نه یک قدم پس نه یک قدم پیش.

انت ولینا

پ.ن: اینطوری فکر می کنم که مردم تو روز عید فطر بیش از حد معمول برای آمدن آقا شعار دادن. مثل وقتی که نسبت به اعتقاد یک نفر توهین کنی و اونم غیرتی بشه و بخواد با تموم وجود از عقیده اش دفاع بکنه. موج این حس تا تمام خیابان های اطراف دانشگاه هم رفت. موجی قوی تر از موج های دیگه...

پ.ن: نوری زاد هم داره یه "ه" به آخر فامیلیش اضافه میکنه. "ه" حماقت که با "ح" جیمی نوشته بشه یا "ه" دوچشم فرقی تو اصل عملش نمی کنه. بعد تبدیل می شه به نوری زاده. مثل ابراهیم نبوی. مثل مسعود بهنود. مثل اکبر گنجی...

پ.ن: این مطلب را از ایمان بخوانید.

انگار قرار است معاون اول یک رحیم داشته باشد...

چرا دکتر؟